Saumpama isih ana sing ngajèni, paling ya mung tukang pijet sing lumrahé kudu bisa ngeroki, utawa wong sing dhemen pijet lan kerokan kaya aku. Kuwi waé wujudé dhuwit isih dipilih, paling ora dhuwit cring limangatusan warna kuning, utawa dhuwit lawas sing kawentar kanthi sebutan bénggol.

Cah cilik waé wis nglepèh, ora doyan dhuwit cring, apa manèh wong gedhé, wong brèwu. Wong-wong jinis kaya ngéné iki paling seneng dhuwit dluwang abang gagrak anyar sing ajiné 10 sèn (dolar Amérika). Nanging, anané dhuwit jinis kuwi ana kanthongané ya mung saperlu kanggo jagan tuku bènsin. Kanggo perlu madhang lan ngombéné, cukup ngulungaké kertu sing digawé saka plastik. Tapak asma utawa ndudul angka PIN, bèrès sakabèhé!

Wong-wong brèwu, wong sing sugih mblegedhu ora kenal sing jenengé dhuwit cring. Lunga-lunga utawa mobar-mabur saparan-paran ora perlu ngetokaké dhuwit, apa manèh dhuwit rècèh, mbuh dluwang apa manèh sing krincingan.

Nanging, kuwi dongèng utawa crita wingi-wingi sadurungé kanca-kanca sing seneng internètan gawé ontran-ontran. Ana ing Fèsbuk, akèh sing padha ajak-ajak béla tresna marang Prita Mulyasari, lan sapanunggalané, kang sabanjuré ana gerakan Koin Keadilan, yaiku nglumpukaké dhuwit cring, kanggo tetulung marang Mbak Prita kang dicilakaké déning wong-wong kang rumangsa dièlèk-èlèk (kamangka sejatiné tumindaké ya durung trep kanggo larané Mbak Prita).

Dhuwit cring sing ora aji (buktiné kabèh supermarkèt ngrayah peksa susuk, saka selawé nganti atusan rupiah), sing mung kanggo kerokan, sawisé diklumpukaké bisa kanggo tetulung ngiras-ngirus melèhaké, mirang-mirangaké pulisi, jeksa, hakim, penggedhé negara, kalebu wong-wong saka RS Omni sing téga merkarakaké babagan sepelé, sing kuduné wis dadi kuwajibané mènèhi kemareman kanggo Mbak Prita sing wis mbayar wektu mertamba.

Dhuwit atusan yuta lan seket yuta sumbangané para pinunjul, prasasat dadi ora ana ajiné yèn ditimbang karo akèhé dhuwit cring sing nglumpuk saka laladan ngendi waé ing Éndhonésa lan mancanagara, saka wong cilik sing salawasé urip mung dirèmèhaké, dianggep ènthèng. Nem atus yuta luwih dhuwit cring sing bisa diklumpukaké saka sedulur-sedulur sadonya!

Yèn keadilan wis dianggep rècèh, kita kabèh sayuk rukun padha bebarengan nglumpukaké barang rècèh.

Ya, pancèn dhuwit cring sing dianggèp rècèh déning para penggedhé (sing rumangsa duwé kuwasa linuwih), nyatané bisa mirang-mirangaké sapa waé. Samesthiné klebu ing kéné, yaiku para pengadil sing wis mutus perkara tanpa linambaran keadilan kang sejati, kang wis padha nuntut lan mutus perkara kanthi nglirwakaké rasa kamanungsan.

Nanging, keparengé Gusti Allah nyelèkaké mripaté sapa waé tetep ora tedhas kanggo ndhodhog atiné para pengadil. Pulisi, jeksa lan hakim isih waé seneng sawiyah-wiyah, milara wong cilik kanthi dhedhèpèl ukum lan paugeran kanthi kaku. Wis cetha digugah Gusti Allah lumantar perkarané Mbak Prita, tetep waé ngunjarakaké priyayi sepuh sing kepeksa nyembrèt kakao, banjur nyilakaké priyayi-priyayi sing uga sepuh jalaran ngelak banjur kepeksa nyolong woh semangka.

Donya kuwalik-walik, rasané kaya sengaja diwalik. Anggada sing wis cetha wéla-wéla pamèr kuwasa ngiles-iles donya pengadil ora diapak-apakaké, garong dhuwit Bank Century sing ngrugèkaké trilyunan dhuwit rakyat ya mung dijarké waé. Ontran-ontran kaya déné mung samudana kanggo ngobati rasa kuciwané bangsa, banjur digawèkaké sandiwara.

Wong-wong gedhé, pancen seneng barang ringkes. Dhuwit cring sing ora ringkes padha disirik, nanging dluwang cilik nganggo orèk-orèkan tandha tangan luwih disenengi jalaran luwih luwes. Mula, ngendikané para penggedhé njalari weteng rakyaté dadi mules. Ukum bisa diiles-iles yèn wis padha nampa olèh-olèh sing luwes.

Satenané, aku ora percaya yèn para pengadil perkarané Mbak Prita, Mbok Minah, lan sapanunggalané iku bisa resik saka godhané barang luwes. Padha karo sedulur-sedulur sing keraya-raya nglumpukaké dhuwit cring (kanggo mbiyantu Mbak Prita lan ngécé keadilan sing isih larang ing Éndhonésa), aku durung bisa percaya yèn korupsi wis ilang saka jagad ukumé Éndhonésa.

Dhuwit cring, sanajan ora aji yèn mung cacah siji, nyatané bisa kanggo pengiloné sapa waé bareng wis diklumpukaké. Aku dhéwé, ndilalah ora bisa mèlu-mèlu nglumpukaké dhuwit kaya mangkéné. Nanging, aku isih nyimpen lan bakal nambah cacahé simpenan dhuwit cring, jalaran aku pingin banget nggunakaké cara kasar-kasaran modhèl ndalanan.

Suk, yèn ana wong tumindak ora adil, utamané wong-wong sing kemresik-resik, ngaku becik lan rumangsa duwé jeneng apik banjur ngosak-asik wong cilik, aku ora arep percaya karo ukum. Aku pingin males ukum kanthi cara njejeli cangkeme wong-wong mau nganggo dhuwit krincing sing akèhé paling ora saktempolong tilasé wadhah oli.

Dadi, cèprètan oliné bisa kanggo lunyu-lunyu, bèn gampang anggoné ngulu dhuwit-dhuwit krincing mau. Sumbarku mangkéné,

“Untalen dhéwé adilmu, Su!!!”

Related posts:

1. Pasar Cilik
2. Kabar Ès Krim
3. Ajur Nyingkur Gus Dur