Blontank Poer » Roy Suryo

Sanggama Tuwuh Cilaka

Blontank Poer — Sun, 13 Jun 2010 14:53:00 +0000

Wis sawetara suwéné gègèran pilem saru dadi kabar seru. Awit tangi turu tumekané wanci turu manèh, kabèh stasiyun tivi mawartakaké kejlomprongé Ariel Peterpan, Luna Maya lan Cut Tari. Kok ya ndilalah kersané Allah, wadiné wog-wong mau kawiyak lumantar internèt.

Mesthiné, sapa waé kudu nliti kanthi permana lan pikiran wening. Klèruné Ariel mung ana ing babagan ngrekam tumindaké. Déné sumebaré sing njalari kabèh wong pingin nduwèni, wis dudu perkarané dhèwèké, kajaba mbesuké tinemu bukti, yèn Ariel utawa Luna lan Cut sing nyebaraké. Sanajan katon mustahil, nanging ya sapa sing bisa mengertèni?

Miturut aku, tivi, layang kabar lan sapanunggalané mèlu dosa, kudu tanggung jawab marang kesalahané, utamané para buruh greneng-greneng kang kawentar kanthi sebutan pekerja infotainmen. Manungsa-manungsa infotainmen wis keliwat-liwat anggoné mawartakaké anané pilem saru iku.

Pancèn padha ora muter pilemé, nanging akèh pérangan gambar sing dituduhaké marang para pamirsa. Ana tali cawet, ana cuwilan gambar lakang, lan sapanunggalané. Wis dadi kodraté manungsa, saben weruh samubarang sing mung sethithik nanging manas-manasi ati, bakal ditlesih lan padha digolèki gambar utawa crita wutuhé.

Begja, Komisi Penyiaran Indonesia (KPI) wis mènèhi teguran utawa pepéling marang para penggedhé stasiyun tivi sing wis padha nyiyaraké cuplikan gambar saru iku.

Saliyané kuwi, ana manèh sing gawé anyelé ati. Pak Menteri Tifatul Sembiring nggawa-gawa agama, malah ditambahi wong sing jenengé Roy Suryo, sing ngomong perlu ngundang ‘ahli moral’. Coba padha dipenggalih, sapa sing pantes olèh sebutan ahli moral iku? Lan apa ukurané manungsa kudu olèh gelar ahli moral???

Wong padha seneng ngucap tanpa dipikir kanthi ati kang adhem. Kabèh dadi ora béda kaya wong-wong sing aran pekerja infotainmen. Senengé mung greneng-greneng, mbukak wadi lan ngèlèk-èlèk liyan.

Pak Tifatul, umpamané, ngendikakaké perluné ngganjar Ariel nganggo pasal perzinahan kaya kang sinebut ing Kitab Undang-undang Hukum Pidana (KUHP). Saumpamané kabèh sanggaman mau dilakoni kanthi padha gelemé, banjur kepriyé? Apa manèh kedadèyan (sanggama) kuwi wis kliwat, tanpa ana sing meruhi, lan ora ana sing kepeksa. Piyé?

Mesthiné, kabèh mau béda karo perkara sanggama ana satengahé mal utawa papan umum liyané, utawa sanggaman kanthi ngincim nyawa salah sawijiné sing nglakoni. Utawa, wong duwé bojo banjur tumindak lelakèn sing dikonangi liyan.

Yèn pancèn arep padha nggawa-gawa agama, mesthine wis cetha lan terang trawaca. Ana agama Islam, Gusti Allah wis janji bakal maringi ukuman utawa bebendu kanggo tumindak mangkono. Dadi, embuh Pak Mentri utawa Mas Roy, ora perlu srèi, ora kena mèri marang kuwasané Gusti Kang Murbèng Dumadi.

Wis bener pulisi nyeluk Ariel kanggo papriksan. Lumrah nggolèk ngerti, sapa sing nyebaraké gambar wadi kuwi ana donya internèt. Bisa uga, kabèh mau jalaran pokalé liyan, saéngga Ariel, Luna lan Cut Tari mung dadi korbané wong sing jail-methakil, nyebar gambar ana internet tanpa olèh idin saka sing duwé.

Wis béda perkara uga babagan niyaté Ariel ngrekam adegan-adegan sanggaman kaya mangkono. Saumpama bener dhèwèké ngrekam tumindaké karonsih kanthi cara sanggama marang wong wadon sing akèh cacahé, ya dianggep waé sing jenengé Ariel nembé nandang lara jiwa.

Tanpa mikir liya-liya, apa manèh ukuman agama (kaya sing dikarepaké wong-wong sing semuci-suci), sing arané Ariel, Luna lan Cuta Tari wis padha nandang sungkawa. Bebendu wis padha ditampa. Sanksi sosial wis mlaku kanthi manut ukum alam. Wong-wong kuwi kuwi, saiki wis ora gampang dolan utawa lelungan. Rasa salah bakal terus nggandhuli lakuné.

Sing kudu dipikir saiki, piyé carané supaya bocah-bocah sing durung udur ora kena wabah saru. Wong tuwa kudu waspada, ora kena lirwa nggatèkaké anak-anaké, lan ora ngrasa dumèh mampu banjur nguja bocah kanthi nyangoni piranti-piranti sing durung perlu. Bocah SD utawa SMP, umpamané, ora perlu dicekeli BlackBerry, iPhone lan telpun gegem sing digdaya gunané.

Nanging, saumpama rumangsa perlu, ya kudu waskita. Sebab sing arané bocah, rasa pingin ngerti kuwi lumrah. Yèn ora olèh tuladha lan wejangan becik, sanajan barang bisa kanggo perlu sing apik malah bisa kuwalik-walik. Yèn mangkono kedadèyané, wong tuwa mesthi bakal kecélik. Wadi bisa waé didhelikaké, nanging sawayah-wayah bisa kawiyak tanpa sineja.

Den-88

Blontank Poer — Fri, 12 Mar 2010 07:44:17 +0000

Ana satengahé donya jeblug-jeblugan bom, Den-88 pranyata sekti mandraguna. Kondhang misuwur babagan ilmu telik sandi, kuping lan mripaté sumebar ana sadhéngah papan. Dulmatin sing kondhang julik lan lunyu kaya welut waé bisa ditoltis, mati déning mimis. Aja manèh mung Si Dulmatin, lha wong guru-guruné kaya Dr. Azahari lan Noordin M Top waé kasil ditumpes. Ayo, sapa sing isih wani-wani ider bom?

Dadi warga Éndhonésa, wis samesthiné yèn aku mongkog duwé pulisi sing olah kridhané nggegirisi. Aja manèh jaman saiki sawisé akèh pulisi mligi sekolah babagan téknologi informasi, mbiyèn nalikané pulisi dianggep durung maju babagan ilmu intelijèn waé bisa ngrangkèt Imam Samodra, jaré.

Aku éling banget, kira-kira dina Senin sadurungé Imam Samodra ketangkep, aku olèh gambaran yèn pulisi wis bisa nglacak Imam telpun-telpunan marang kanca-kancané nèng ngendi waé, klebu sing manggon ana ing Mindanau, Philipina pérangan Kidul. Jaré, Imam sakancané padha nggunakaké nomer tèlpun 0812xxxxxxx. Kamangka, wektu semana, rega pulsa isih larang, durung ana voucher sing diècèr nganti mung sepuluh èwu utawa limang èwunan.

Dina Kemis, Imam Samodra kerangkèt. Pulisi kasih nyadhap tèlpun-tèlpunané Imam sakanca, banjur kalacak nganggo satelit. Wektu semono uga, pulisi wis bisa nglacak isiné layang èlèktronik utawa é-mail-e duwèké Imam. Jiann…. gèn sinauné padha menyang endi waé priyayi-priyayi kuwi.

(Sing genah, aku yakin yèn kapinterané pulisi nguthek-uthek komputer ora jalaran diwuruki Roy Suryo. Wektu semana, Mas Roy isih durung sepira kocap, wong ya durung akèh perkara foto wuda utawa pilem saruné para lèdhèk tipi lan bintang pilem).

Saking pintere nglacak dhelikané grombolan tukang ngebom, akèh warung internèt ing Sala sing ‘diosak-asik’, ditlesih harddisk komputeré siji mbaka siji. Ndilalah, akèh kancané Imam Samodra sing jaré wira-wiri menyang sakiwa-tengené Sala, amarga ana gandhèng-cènèngé karo para santri lulusan Pondok Ngruki.

Bakuné, kita kabèh ora perlu kuatir marang ampuhé pulisi babagan téknologi informasi. Dadi, yèn mung saperlu mburu téroris, paribasané wis klebu dadi perkara cilik.

Lha yèn saiki Pak Menteri Komunikasi dan Informatika Tifatul Sembiring pingin gawé aturan sing diarani undhang-undhang cybercrime, ya becik waé. Sing penting, aja nganti nabrak rahasia pribadi lan hak asasi warga negarané. Sing kudu diatur cukup ngenani tindak culikané manungsa, kayata apus-apus nganggo internèt utawa babagan dol-tinuku kanthi cara èlèktronik.

Déné babagan nginjen isèn-isèné é-mail, cukup diatur mligi tumrapé sing disujanani dadi téroris, lan uga para durjana sing seneng njarah dhuwité rakyat, yaiku sing pada seneng korupsi. Téroris lan tukang korupsi (koruptor), dosané padha: nyengsarakaké rakyat, bangsa lan negara. Aja nganti kedadèn, undhang-undhang cybercrime dadi saranané panguwasa kanggo ngindhik urusané wargani, utawa (nyilih tembungé Mbah Basiyo) memata-matai rakyaté dhéwé.

Rakyat crigis jalaran kritis iku mujudaké sih-tresnané marang bangsa lan negarané. Ora perlu disujanani, ora usah diwedèni. Waton ukumé jejeg, kabèh bisa tentrem. Ukum uga ora kena daksiya, emban sindhé emban siladan utawa abot sisih, pilih kasih.

Déné isih ana sapérangan bangsa kang sujana yèn dicekelé Dulmatin minangka bebungah kanggo ‘kadang tuwa’ yaiku Amerika, ya ora usah gela lan kuciwa. Wong nyatané, pulisi ya naté wayangan, gawé gara-gara ing Temanggung kana. Jaré Noordin M Top ndhelik ana sawijiné omah, lha kok diréwangi nyerang nganggo mbedhili sing suwéné mèh sedina sewengi ora kasil nemokaké buron. Hara, apa tumon?!?

Nanging, kuwi kabèh pancèn dadi pacoban kanggo kepulisian. Wirang marang kedadèyan Temanggung, nyatané pulisi dadi sengkut anggoné mburu Noordin saandhahané. Pungkasané, Noordin bener-bener bisa ditemokaké ing Mojosongo, wewengkon Surakarta. Sanajan brondongané mimis pulisi sing ngepung ing tengah wengi njalari tiwasé wong Malaysia iku, nyatané sauntara bisa lerem.

Malah miturut critané seksi sing mobilé diséwa pulisi, para anggota Den-88 wis milang-miling lan keliling Surakarta sauntara wektu. Ana sing tuku pit montor kanggo nyamar, ana uga sing éthok-éthok golèk rosok kanggo mertakaké papan dhelikané Noordin sakancané.

Kanggoku, wis salumrahé yèn kita kabèh ngaturaké panuwun sing gedhé marang pulisi. Tegesé, padha ora nglirwakaké kuwajibané njaga ketentremané awaké dhéwé, ya kita kabèh bangsa Éndhonésa.

Malah, sing kudu ngati-ati, piyé carané nyepakaké aturan anyar, supaya babagan katentreman ana njeroné negara Éndhonésa tetep dadi wewengkon utawa kuwajibané pulisi. Aja nganti tentara mèlu-mèlu, kajaba babagan sing nyangkut urusan utawa inciman saka njaba negara.

Urusan intelijèn umpamané, bisa mlaku ana ing jaluré dhéwé-dhéwé, nanging kabèh disuhi lan dipimpin déning presidhèn supaya ora tumpang tindhih. Yèn ana téroris umpamané, bèn waé dadi urusané pulisi yèn anané ing njero wilayah NKRI. Sebab, para téroris kudu diukum, lan sing jenengé aturan ukum iku ora liya dadi urusané pulisi.

Tentara mung digunakaké kanggo ngadhepi mungsuh saka njaba, utamané yèn wis nganggo kekuwatan militèr. Nah, supaya tentrem, tentara uga kudu dicepaki alat perang sing pantes, apa manèh negara Éndhonésa iku amba lan pating plencar ora karuwan. Pokoké, aja nganti tentara mlebu ana ing wilayah sipil, sebab perang, paribasané ora duwé ukum sing gumathok, kajaba ora olèh milara apa manèh matèni bocah lan para wanita.

Pulisi kudu maju supaya bisa ngamping-ampingi démokrasi. Déné sing diarani negara démokrasi, ora liya yèn kabèh pranatan kudu linambaran undhang-undhang lan paugeran liyané, kanthi ndunungaké rakyat sipil ana ngarep dhéwé. Muga-muga, sawisé kaleksanan numpes Dulmatin, Éndhonésa dadi tentrem salawasé.

Matur Nuwun, Dik Roy

Blontank Poer — Mon, 15 Feb 2010 15:39:52 +0000

Lumantar tutuké Dik Roy Suryo, para panyengkuyung Paguyuban Tolak Permèn Kontèn sinebut kanthi aran Pak Ogah. Ora perlu padha isin utawa rumangsa dirèmèhaké déning Dik Roy Suryo. Kosok balèné, kita kabèh kudu bungah, déné Dik Roy Suryo wis naté gelem nggatèkaké piwulang budi pekerti lumantar pilem bonéka Si Unyil.

Kanggoné generasi pamirsa TVRI kaya aku iki, isih apik Dik Roy Suryo nyebut Pak Ogah kanggo wong liya sing (mbokmenawa) dianggep bodho, tinimbang ngarani kita kabèh nganggo jeneng-jeneng mungsuhé Satria Baja Hitam. Tur manèh, wong dhèwèké ya ora nganggep awaké kaya Sangaji, bocah pinter ana pilem Rumah Masa Depan.

Sing genah, anané Pak Ogah sing penggawéyané ngatur dalan-dalan ing Jakarta lan kutha-kutha gedhé kuwi jalaran ana sapérangan wong sing mbutuhaké. Nyatané, ana ing dalan-dalan ruwet lan sarwa macet, arang pulisi sing gelem jaga. Dadi, aja nyalahaké Pak Ogah dhisik yèn pulisi durung bisa nertibaké dalan.

Nanging, yèn ora trima marang dhèwèké, ayo padha nggunakaké idiom-idiom Si Unyil waé kanggo Dik Roy Suryo. Umpamané diparabi Ablèh utawa Cimot, adhiné Cuplis sing gundhul tur lucu kaé, ya ora papa. Yèn aku, malah seneng olèh sebutan Pak Ogah. Ora rekasa nyambut gawé, nanging bisa nglumpukaké cepèkan, dhuwit rècèh sing suwé-suwé bisa dadi akèh tur migunani.

Kaya wingi-wingi kaé, sing jaré keadilan kuwi larang regané, tuku perkara bisa nganti atusan yuta utawa milyatan, nanging ajiné kalah karo guyubé wong-wong sing nyisihaké dhuwit rècèh. Coba, sapa pengadil sing ora wirang marang gerakan dhuwit rècèh yèn tumindaké mung ngréwangi wong sing salah? Nyatané sing salah banjur sèlèh, mati kertuné kalah déning rècèh, ta?

Saliyané kuwi, kita kudu perlu padha luwih pratitis ing pamawas, ajar ngoncèki sasmita Pak Ogah kuwi. Kanggoku, ora mokal yèn kasunyatan iki pancèn wis dadi kersané Gusti Kang Murbèng Dumadi, kanggo nyelèkaké mripat kita sami, kena ngapa mbiyèn padha ngawur anggoné milih wakil rakyaté.

Tur manèh, sapa sing ngerti yèn jebul anané Dik Roy Suryo dadi anggota DPR iku pancèn kanggo nuduhaké menawa Partai Démokrat kuwi durung pinter anggoné milih wadya bala. Sapa ngerti, jan-jané anané Rancangan Peraturan Menteri babagan Kontèn Multimèdia lan UU ITE pancèn kanggo mbrangus utawa nyegati, supaya rakyat sing padha nggunakaké internèt ora kakèhan ngerti kurangé pemerintahan Demokrat sing wis kelakon saiki?

Coba yèn anané mung koran, sapa sing padha kuwat langganan yèn kanggo mangan waé padha kekurangan? Nonton tipi ya ora pati migunani wong isiné akèh-akèhé mung sinetron sing critané mung donyané wong kepénak lan seneng-seneng utawa pilem medèni kaya pocongan lan sapanunggalané. Ya, sapa ngerti, kabèh mau wis dadi garis pinesthiné saka Gusti Allah?

Bisa waé, ana rencana pemerintah saiki sing rapaté dilakoni kanthi dhedhemitan, gawé pranatan sing bisa nylametaké nama becik (nama baik), sing nyatané isih awujud cita-cita, minangka pengarep-arep. Mula, ayo padha mikir sing apik-apik waé. Nyatané, kanthi diwadani Pak Ogah, kita kabèh malah saya sengkut anggoné nuduhaké alané aturan-aturan, embuh kuwi ana UU ITE, RUU Tipiti, Rapermen Konten lan sapanunggalané.

Coba yèn Dik Roy Suryo pinteré kaya Sangaji, mesthi dhèwèké luwih ngati-ati anggoné nyimpen wadi. Yèn nganti kaya Sangaji, mesthi waé ora bakal gampang muni sakepenaké dhéwé. Tundhané, kita kabèh sing rugi, dadi ora ngerti apa rencanané pemerintah saiki anggoné pingin ngalang-alangi kebébasané rakyat kanggo ngluaraké uneg-unegé.

Aku percaya banget marang unèn-unèn kuna saka Latin kana: negara kang kebak korupsi, mesthi akèh gawé aturan kanggo rakyaté. Nah, babagan korupsi, kita kabèh wis padha ngerti. Malah, wong-wong manca nagari luwih mangertèni ana negara sing arané Éndhonésa mung saka rong perkara: siji Pulo Bali, sing nomer loro, ya kuwi mau, korupsi!